Danıştay 7. Daire E.2018/3337 K.2022/229

… Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen cevaplı rapor uyarınca, adına tescilli 2013 ilâ 2015 yıllarına ait muhtelif tarih ve sayılı 72 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı araçların kıymetlerinin eksik beyan edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dava hakkında düzenlenen cevaplı raporda, 01/08/2013 - 06/08/2015 tarihleri arasında davaya konu beyannameler muhteviyatı araçların toplam kıymeti 3.420.495 € olarak beyan edilmesine karşın, bankalar nezdinde yurt dışı transfer kayıtlarının incelenmesinden gönderici … firmasına toplamda 4.467.500 € tutarında para transferi gerçekleştirildiği,

davacıdan ithalat tutarlarını aşan miktarlarda transfer yapılmasının sebebinin sorulması üzerine gönderilen cevabi yazıda söz konusu tutarların 2015 yılında siparişi verilen 2016 model araçlar için yapılan ön ödeme ve kapora niteliğinde olduğunun bildirildiği, ikinci kez konuyla alakalı bilgi ve belgelerin istenmesine ilişkin yazının davacıya tebliğ edilemediği, 2013 yılından itibaren peyderpey gerçekleştirilen ithalatlara ilişkin önceden transfer edilen tutarlar ithalat sırasında araç kıymetlerine mahsup edilmeksizin toplam 1.047.005 € fazla transfer yapıldığı,

2016 yılında da araç ithalatının devam etmesi gerekirken, 2015 yılının Ağustos ayından itibaren söz konusu göndericiden herhangi bir ithalatın yapılmadığı tespitlerinin yer aldığı, davalı idarece aleyhine bir inceleme başlatıldığından haberdar edilerek gerekçe sunma ve ispat hakkı tanındığı halde davacı tarafından iddialarını ispatlar mahiyette herhangi bir bilgi ve belgenin idari itiraz ve yargılama aşamalarında sunulmadığı, iddia edilen hususa ilişkin ispat külfetinin iddia sahibine ait olduğu,

cevaplı raporda ortaya konulan 2013 yılına ilişkin 857.409 €, 2014 yılına ilişkin 275.724 € fazla transferin 2016 model araçlar için yapılan ön ödeme olmasının ticari hayatın gerçekleri ile bağdaşmadığı, sonrasında yapılan ithalat tutarlarından önceden transfer edilen tutarlar mahsup edilmek yerine her ithalata ilişkin aynı transfer yapıldığı, 06/08/2015 tarihinden itibaren bu firmadan herhangi bir ithalat işleminin gerçekleştirilmediği yolundaki tespitlerin aksinin davacı tarafından ortaya konulmadığı,

bu suretle ispat külfetinin gereklerini yerine getiremeyen davacı adına tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığa konu araçların vergilerinin beyan edilen tutarlar üzerinden ödendiği, sonradan yapılan incelemenin sadece yurt dışı transfer bilgileri ile sınırlı olduğu ve eksik incelemeye dayandığı, ispat yükünün idareye ait olduğu, cevaplı rapor kendilerine tebliğ edilmediğinden savunma haklarının engellendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.