Danıştay 7. Daire E.2018/66 K.2022/760

… (…) Gümrük Müdürlüğü … VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Depolama Otomotiv Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Genel antrepo işleticisi olan davacı adına,. Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına 2011 yılında tescilli 14 adet muhtelif tarih ve sayılı antrepo beyannameleri muhteviyatı eşyaların antrepo stok kayıt ve tutanaklarında antrepoya getirildiği ve elleçme işlemi için antrepodan çıkarıldığı şeklinde kaydedildiği, ancak sonradan yapılan incelemede eşyaların bir kısmının antrepoya boşaltılarak,

tamamının antrepoya boşaltıldığı izlenimi vermek amacıyla sahte tutanak ve kayıtların oluşturulduğundan bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesinin 6455 sayılı Kanun ile değiştirilen 1. fıkrası uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararıyla, davacı şirkete ait gümrük antreposunda işlem gören ve.

Tekstil Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına tescilli ve antrepo dışında elleçleme işlemlerine tabi tutulan 14 adet beyanname muhteviyatı toplam 7878 kap eşyanın tamamının antrepoya boşaltılmadığı, sadece bir kısmının antrepoya alınarak tamamının boşaltılmış izlenimi verilmeye çalışıldığı ve bu kapsamda sahte tutanak ve kayıtlar oluşturulduğuna dair tespitler içeren … tarih ve … sayılı cevaplı rapora istinaden 4458 sayılı Kanun'un 236. maddesinin 1. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair dava konusu işlemin tesis edildiği;

dava konusu işlemin dayanağı 03/06/2015 tarihli cevaplı raporda noksanlığa ilişkin olarak yapılan tespitlerin 18/12/2012-19/12/2012 tarihli kamera kayıtları hakkındaki detaylı raporlar üzerinden yapılan yorum ve değerlendirmelerden kaynaklandığı, söz konusu tespitlerde ortalama bir çuvalın ağırlığı, araç kapasitesi, yüklemenin rahat yapılıp yapılmadığı gibi subjektif verilerden yola çıkılarak tahmini verilerle sonuca ulaşıldığı, eşyaların farklı ebat ve ağırlıklarda gömlek ve mont tipi eşyalar olması sebebi ile söz konusu kıstasların objektif veri olarak kabulünün mümkün olmadığı,

gerek elleçleme işlemi sırasında firma nezdinde, gerekse antrepoya giriş çıkış işlemleri yapılırken bir tespitte bulunulmadığı, 14 adet beyanname muhteviyatı 7878 kap eşyanın aynı gün içinde antrepodan giriş ve çıkışının sağlanamayacağından hareketle sadece kamera kayıtları ile yetinilmeyerek bu tarihten öncesi ve sonrası kayıtların da incelenmesinin gerektiği, davalı idare tarafından dosyaya sözü edilen noksanlığı ispatlayacak başkaca somut bilgi ve belge de sunulmadığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 6455 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle değiştirilen 236. maddesinin 1. fıkrasında yer alan gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında para cezası uygulanmasına ilişkin kuralın 11/04/2013 tarihinde yürürlüğe girmesi, davaya konu beyannamelerin tescil tarihinde ise söz konusu cezasının öngörülmemesine karşın, sonradan yürürlüğe giren madde hükmüne göre işlem tesis edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığından, sonucu itibariyle isabetsizlik görülmeyen karara yönelik temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38. maddesinin 1. fıkrasında, kimsenin işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamayacağı, kimseye suçu işlediği zaman kanunda o suç için konulmuş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemeyeceği öngörülmüş; aynı maddenin üçüncü fıkrasında da cezanın yasayla konulacağı belirtilmiştir.

Anayasa'nın sözü edilen maddesinde öngörülen ilkeye göre; suçun, işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanuna tabi olması esastır.

Bu yüzden; maddi ve manevi unsurları itibarıyla gerçekleştiği tarihte suç sayılmayan bir eylemin, daha sonra yürürlüğe giren ve bu eylemi suç sayan kanunla cezalandırılması olanaklı bulunmadığı gibi; bir suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan yasa hükmü ile belirlenen cezasını ağırlaştıran sonraki yasa hükmünün de o suça uygulanması ve failinin daha ağır ceza ile cezalandırılması uygun değildir.

Diğer taraftan, Anayasamızda, suçlar ve bu suçlara öngörülen cezalar için geçerli olan ilkelerin, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nda, kanunun, karşılığında idarî yaptırım uygulanmasını öngördüğü haksızlık olarak tanımlanan ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun muhtelif maddelerinde yer alan kabahatler ile bu kabahatlere ilişkin olarak getirilen mülkiyetin kamuya geçirilmesi yaptırımları ve para cezaları için de geçerli olduğu konusunda duraksamaya yer yoktur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta, genel antrepo işleticisi olan davacı adına 4458 sayılı Kanun'un 236. maddesinin 1. fıkrası uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında para cezası kararı alınmış ise de, bahsi geçen hükmün değişik halinin, 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle, 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinin, cezalandırmaya konu fiilin gerçekleştirildiği tarihte anılan hükmün mevcut olmadığının; aksinin kabulünün "aleyhe yasanın geçmişe uygulanması yasağı" ilkesine aykırılık oluşturduğunun anlaşılması karşısında, dava konusu işlemin iptaline ilişkin mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden bölge idare mahkemesi kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.