Danıştay 7. Daire E.2018/796 K.2020/4349

Dava konusu istem: Davacı adına 2013 yılının Ocak ilâ Mayıs ile Temmuz dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın, davacıya 05/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinde belirtilen 30 günlük istinaf başvuru süresi geçirildikten sonra 23/08/2017 tarihinde ... Vergi Mahkemesi kayıtlarına giren dilekçe ile istinaf başvurusunda bulunulduğundan, istinaf başvurusunun süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf başvurusuna konu kararda hata olduğundan mahkemece kararın istenerek yanlışlığın düzeltilmesine karar verildiği, düzeltilen karar taraflarına 25/07/2017 tarihinde tebliğ edildiğinden istinaf yoluna başvuru süresinin bu tarihten itibaren başlamasının gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.