Danıştay 7. Daire E.2019/1234 K.2021/3041

Dava konusu istem: Elektronik ortamda gönderilen özel tüketim vergisi beyannamelerinde Bakanlar Kurulu Kararları uyarınca yapılan teslimlere ilişkin 2005-2006 yılı beyanlarında hatalı beyanda bulundukları tespit edilen mükelleflere ilişkin düzenlenen basit rapordaki davacı ile ilgili tespite dayanılarak, 2002/4930 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca 2710.19.85.00.12 gümrük tarife istatistik pozisyonunda ithal edilen sıvı parafin cinsi eşyanın, belirtilen kararname uyarınca tesliminin mümkün olmadığından bahisle, takdir komisyonu kararlarına dayanılarak, 2006 yılının Eylül(1), Ekim(1) ve Kasım(1) dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi zıyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda davacının 2710.19.85.00.12 GTİP’te ithal ettiği (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki sıvı parafin cinsi emtiayı polimer bağlayıcı ve granül imalatlarında kullandığını ve buna ilişkin yeminli mali müşavir üretim tasdik raporlarını davalı idareye ibraz ettiğini belirtmesi karşısında, davalı idarenin emtianın herhangi bir üretimde kullanılmadan doğrudan satıldığına dair tespitin hatalı olduğu, idarece davacının üretim faaliyetlerinin değerlendirilmesi,

üretimlerine ilişkin yeminli mali müşavir tasdik raporlarının, talep ve taahhütnamesinin, sanayi sicil belgesinin ve sair belgelerin incelenmesi gerekirken, ithal edilen sıvı parafin cinsi eşyanın, 2002/4930 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı kapsamında tesliminin mümkün olmadığından bahisle tesis edilen davaya konu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Elektronik ortamda verilen özel tüketim beyannamelerinde hatalı beyanda bulunduğu tespit edilen davacı hakkında tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 03/04/2017 tarih ve E:2016/962, K:2017/2341 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.