Danıştay 7. Daire E.2019/213 K.2022/861

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelindeki malların bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığından bahisle 2016 yılının Ocak ilâ Eylül dönemlerine ait iadesi gereken özel tüketim vergilerinin, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu ve 25 seri nolu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği uyarınca mahsuben iade edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacı tarafından üretilen … ve … pozisyonlarında yer alan eşyalar 31/12/2011 tarih ve 28159 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan … tarih ve … sayılı EPDK Kararı'nın 2. maddesinde sayılan maddeler arasında bulunmadığı gibi, davalı idare tarafından da malın, akaryakıta karıştırılabilen veya akaryakıt olarak kullanılabilen mallar arasında olduğuna ilişkin somut ve geçerli bir tespitin yapılmadığı, işlemin sadece, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan tanımdan hareketle tesis edildiğinin anlaşılması karşısında;

bu malların imalatında kullanılan baz yağlar için ödenen özel tüketim vergisinin mahsuben iade edilmesi isteminin reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Üretilen mamülün akaryakıta karıştırılabilen ve akaryakıt olarak kullanılabilen ürünlerden olduğu tespit edildiğinden tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.