Danıştay 7. Daire E.2019/3076 K.2022/3395

Dava konusu istem: … tarafından, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 167. maddesinin 5. fıkrasının (d) bendi uyarınca gümrük vergilerinden muaf tutularak ithal edilen … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın, miras yoluyla intikal eden kişisel araç olması nedeniyle muafiyet koşullarının ihlal edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisi üzerinden anılan Kanun'un 234. maddesi uyarınca gümrük müşaviri olarak ithalat işlemlerini yürüten davacı adına hesaplanarak karara bağlanan para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, dava konusu ödeme emri içeriği … tarih ve … sayılı para cezası kararının iptali yolunda verilen ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, Danıştay Yedinci Dairesinin 08/05/2017 tarih ve E:2015/5500, K:2017/4138 sayılı kararıyla onandığının anlaşılması karşısında, para cezası ortadan kalktığından, davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.