Danıştay 7. Daire E.2019/4264 K.2022/4585

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, aerosol üretimi amacıyla özel tüketim vergisi ödenmeden satın alınan LPG'nin otogaz olarak satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2013 yılının Ocak, Şubat, Nisan ve Mayıs dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri ile aynı yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararıyla, davacı şirketin Ba-Bs formlarında belirtilen tutarlara nazaran banka hesap hareketlerinin ticari icaplara aykırı derecede düşük olduğu, işletme adına kayıtlı nakil vasıtası bulunmamasının iş organizasyonu dikkate alındığında olağan karşılanamayacağı, LPG alımı yaptığı şahıs/şirketler dışındaki firmalar hakkında olumsuz tespitlerin bulunduğu ve bu durumun davacı şirket tarafından yardımcı hammadde alımı yapılmadığını gösterdiği, davacının mal ve hizmet sattığını beyan ettiği şirketlerin tamamının re'sen terk olunan ve haklarında olumsuz tespitlerde bulunulan mükellefler olduğu, ...

Birliği tarafından verilen kapasite raporunun incelenmesinden, günde 8 saat ve 300 gün boyunca üretim yapılması durumunda üretilebilecek maksimum aerosolün 403.215 kg olduğu, buna rağmen beş aylık bir süre içerisinde 672.025 kg üretim yapıldığının beyan edilmesinin teknik icaplara aykırı olduğu, minimum 28.800 kwh elektrik ihtiyacı olmasına rağmen elektrik aboneliğinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, davacı şirket tarafından özel tüketim vergisi ödenmeksizin alınan sıvılaştırılmış petrol gazının, özel tüketim vergisine tabi olmayan aerosol içerikli ürünlerin üretiminde kullanılmayarak,

yüksek tutarlı özel tüketim vergisine tabi otogaz olarak satıldığı sonucuna ulaşıldığı; esas faaliyetini gizleme amacıyla sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleyen davacının bu eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde sayılan fiiller arasında bulunmadığı, dolayısıyla anılan cezada hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle üç kat kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için belgeyi vermeyen ve almayanlar nezdinde hukuken geçerli somut şekilde tespit yapılması gerekirken, olayda, bu konuda taraflar nezdinde somut tespit yapılmaksızın, belge düzenlenmediği varsayımıyla ceza kesildiğinin anlaşılması karşısında cezayı gerektiren eylemlerin tüm unsurları ile ortaya konulamadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sahte ve yanıltıcı belgenin yasayla belirlenen anlamda fatura olarak kabulü mümkün olmadığından kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.