Danıştay 7. Daire E.2019/966 K.2022/4475

Dava konusu istem: Bazı alkollü içki ithalatlarının incelenmesi neticesinde düzenlenen cevaplı raporda, antrepoda açılan ve otuz gün içinde işlemi bitirilemeyip tasfiyelik hale gelen beyannamelere konu eşyaların CIF bedelinin %1'inin ödenmesi suretiyle serbest dolaşıma sokulması için gerekli olan vergi ödemelerinin, ödeme tarihleri yerine, beyannamelerin tescil tarihlerindeki kur ve özel tüketim vergisi oranları esas alınarak gerçekleştirildiğinin tespit edildiğinden bahisle fark vergilerin bu durumda bulunan kişilerden aranılması gerektiğinin bildirilmesi üzerine, davacı adına 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, para cezasının dayanağını oluşturan ek tahakkuka vaki itirazın reddine dair işlem Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptal edildiğinden, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Beyannamelerin kapatılmamış olmasına karşın, tescil edildikleri tarihteki döviz kurlarının ve özel tüketim vergi oranlarının uygulanmasına olanak bulunmadığından tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.