Danıştay 7. Daire E.2020/1108 K.2023/2418

Parça Sanayi Limited Şirketi

KARŞI TARAF (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı (…Vergi Dairesi Müdürlüğü) - (E-Tebligat)

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından 2014 yılında satışı gerçekleştirilen 226 adet elektrikli bisiklete ilişkin özel tüketim vergisi beyannamelerinin elektronik ortamda verilmediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 2014 yılının Ocak dönemine ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, …sayılı kararıyla; elektrikli bisikletler ile içten yanmalı motor kullanan motorsikletlerin aynı tip cihaz olarak değerlendirilmesinin bilimsel olarak mümkün olmadığı, 4760 sayılı Kanun ve eki listelerde elektrikli bisikletlerden söz edilmemiş olduğu, satışı yapılan elektrikli bisikletlerin elektrik akımı ile çalıştığının ve watt olarak ifade edildiği hususunda taraflar arasında ihtilaf olmadığı,

dolayısıyla petrol ürünlerini yakan içten yanmalı motora yani silindir hacmine sahip motorları olan motorsikletler sınıfına alınıp, 2014 yılında satışı yapılan bisikletlere ilişkin özel tüketim vergisi beyannamesinin elektronik ortamda verilmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Mevcut yasal mevzuat uyarınca 25/02/2011 tarihi itibariyle özel tüketim vergisinin konusu olan ve bisiklet sınıfına girmeyen elektrikli bisikletlerin 01/08/2013 tarihinden itibaren mevzuat gereği tescile tabi olduğu,

tescile tabi olan mallar açısından vergilendirme dönemi söz konusu olmayıp, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte olan Mülga 1 seri No’lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliğinin 12. 2. 1. maddesi uyarınca düzenlenecek (2A) numaralı özel tüketim vergisi beyannamesinin, ilk iktisaptan önce, bu işlemlerin yapıldığı yerde tek vergi dairesi varsa bu vergi dairesine, birden fazla vergi dairesi varsa motorlu taşıtlar vergisi ile görevli vergi dairesine verilmesinin zorunlu kılındığı,

özel tüketim vergisine tabi mallardan II sayılı listede yer alıp da tescile tabi olanlar açısından verginin belirli bir dönemi bulunmadığı için kullanım amacıyla malı alacak kişiye yapılan her satış işleminde beyanname verme zorunluluğu getirildiği, dosyasının incelenmesinden; motosiklet ve motorlu bisikletlerin perakende ticareti faaliyetiyle iştigal eden davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda; mükellef kurumun ticari faaliyetine konu elektrikli bisikletlerin kayıt ve tescile tabi araçlar arasında tanımlandığı,

Özel Tüketim Vergisi Kanunu uyarınca kayıt ve tescile tabi olan araçların motorlu araç ticareti yapanlardan kullanılmak üzere alımında verginin mükellefinin motorlu araç ticareti yapanlar olduğu, nitekim mükellef kurumun elektrikli bisiklet dışındaki satışlarında özel tüketim vergisi yükümlülüklerini yerine getirdiği,

elektrikli bisikletler de tescile tabi olduğu için mükellef kurumun satışını yaptığı motor gücü 0,49-3 KW arasında değişen elektrikli bisikletler nedeniyle ilk iktisap işlemlerinin tamamlanmasından önce 2A numaralı özel tüketim vergisi beyannamesini elektronik ortamda vermesi ve %3 oranında özel tüketim vergisi ödemesi gerektiği halde bu yükümlülüklerini yerine getirmediği,

kurum temsilcisinin elektrikli bisikletlere gelen özel tüketim vergisi uygulamasından haberdar olmadıklarını, dolayısıyla elektronik ortamda verilmesi gereken özel tüketim vergisi-2A beyannamesini ilgili satışlarında vermediklerini, söz konusu satışlarına özel tüketim vergisi uygulamadıklarını, herhangi bir özel tüketim vergisi hesaplaması yapmadıklarını, diğer satışlarında özel tüketim vergisi beyannamesi verdiklerini, yapılan işlemlerinde herhangi bir kasıt bulunmadığını beyan ettiği,

davalı idare tarafından 213 sayılı Kanunûn mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 2014 yılında satışı gerçekleştirilen 226 adet elektrikli bisiklet için elektronik ortamda verilmesi gereken özel tüketim vergisi beyannamesinin verilmediğinden bahisle (226x1.200,00TL) toplam 271.200,00TL özel usulsüzlük cezası kesildiği,

olayda, 4760 sayılı Kanuna ekli II sayılı listede yer alan ve davacının satışını gerçekleştirdiği belirtilen 0,49-3 KW motor gücündeki elektrikli bisikletler, 01/08/2013 tarihinden itibaren Karayolları Trafik Kanunu uyarınca tescile tabi bulunduğundan, bu malların ilk iktisabının özel tüketim vergisinin konusunu oluşturduğu ve verginin mükellefinin motorlu araç ticareti yapanlar, malı kullanmak üzere ithal edenler veya müzayede yoluyla satanlar olduğu, dolayısıyla beyanname verme yükümlülüğünün de bu gerçek veya tüzel kişilerde bulunduğu,

bu kişilerce (2A) numaralı özel tüketim vergisi beyannamelerinin ilk iktisap işlemlerinin tamamlanmasından önce elektronik ortamda düzenlenerek verilmesi gerektiği, motosiklet ve motorlu bisikletlerin perakende ticaretini yapan davacının motor güçleri 0,49 ila 3 KW olan, elektrikli bisikletleri nihai tüketiciye sattığı, tescile tabi olan bu mallar açısından özel tüketim vergisi mükellefi olduğu ve elektronik ortamda beyanname vermediği,

bu durumda, davacı tarafından özel tüketim vergisi II sayılı listede yer aldığı halde, kullanılmak üzere perakende olarak satılan ve tescile tabi olan elektrikli bisikletler için elektronik ortamda beyanname verilmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda önerilen özel tüketim vergisi tarhiyatı ile kesilen özel usulsüzlük cezasının orantısız olduğu bu durumun anayasaya aykırılık teşkil ettiği, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.