Danıştay 7. Daire E.2020/1907 K.2022/3386

Dava konusu istem: Motorlu araç alım satımıyla uğraşan davacı şirket tarafından bayilik sözleşmesi kapsamında satın alınan aracın kıymetinin ithalat aşamasında eksik beyan edildiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılının Kasım dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, uyuşmazlık konusu dönemde ithalatçılar yönünden alış bedeli olarak getirilen ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahının bayii olan davacı bakımından esas alınamayacağının açık olduğu, dosyada aksi yönde alıcı ifadesi ya da alış/satış bedelinin doğru olmadığı hususunda başkaca somut bir tespitin bulunmadığı,

ayrıca, ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahının bayiler bakımından da esas alınabilmesine imkan tanıyan ve vergilendirme döneminde yürürlükte olmayan 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 1. fıkrasına 5766 sayılı Kanun'un 19. maddesinin (d) fıkrasıyla eklenen paragrafın 6487 sayılı Kanun'un 28. maddesiyle değişik halinin olayda uygulanma imkanının bulunmadığı, bu durumda, re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının 49.758,15 TL'ye isabet eden kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı;

davalı idarece verilen ek beyan dilekçesinde, dava konusu vergi ve cezanın 11.774,20 TL'lik kısmının düzeltme fişi ile terkin edilerek takipten kaldırılmış olduğu bildirildiğinden davanın anılan kısmının konusuz kaldığı gerekçesiyle cezalı tarhiyatın 49.758,15 TL tutarındaki kısmının iptaline, 11.774,20 TL tutarındaki kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına tesis edilen işlemlerde vergi mevzuatı hükümleri açısından hukuka mugayir bir husus bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.