Danıştay 7. Daire E.2020/1943 K.2023/1628

Anonim Şirketi

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirketin hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporları ile akaryakıt ürünlerine ilişkin olarak belgesiz alış satış yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 2013 ve 2014 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar, gelir (stopaj), özel tüketim ve katma değer vergileri ile bunlara ilişkin vergi ziyaı cezaları, gecikme faizi ve 2019 yılına ait motorlu taşıtlar vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, ödeme emri içeriğinde yer alan cezalı tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin, 12/11/2018 tarihinde, davacı şirket yetkilisinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, söz konusu tebliğ alındısına "adres kapalı bulunmuş ve tebliğ işlemi gerçekleştirilememiştir" şerhi düşüldüğü, ikinci defa aynı adrese 26/11/2018 tarihinde tebliğe çıkarılan bahse konu ihbarnamelerin tebliğine ilişkin tebliğ alındısına ise herhangi bir şerh düşülmediği ve yalnızca tebliğ evrakını gönderen idarenin belirtildiği tebligat pusulasının muhatabın kapısına yapıştırıldığının görüldüğü,

bu durumda, evrağın ikinci kez tebliğe çıkarılması halinde de, ikinci kez yapılan tebligatın neden gerçekleştirilemediğine ilişkin hususun tebliğ alındısı üzerine şerh düşülmesi gerektiği, ayrıca kapıya yapıştırılan tebligat pusulasının üzerine de tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceğine dair şerhin düşülmesinin icap ettiği, belirtilen şerhler düşülmeksizin yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı sonucuna ulaşılması karşısında, kesinleşmiş ve ödenecek safhaya gelmiş bir borçtan söz edilemeyeceğinden, dava konusu ödeme emrinin kurumlar, gelir (stopaj),

özel tüketim ve katma değer vergileri ile bunlara ilişkin vergi ziyaı cezaları, gecikme faizine ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; öte yandan, vade tarihi 31/01/2019 olan motorlu taşıtlar vergisinin birinci taksidinin vadesinde ödenmediğinden bahisle cebren tahsili yoluna gidilmesi yerinde olduğundan, ödeme emrinin motorlu taşıtlar vergisine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kararın istinaf başvurusuna konu hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketin faaliyetlerini terk etmiş olması nedeniyle tek ortak ve temsilci olan …'ın MERNİS sistemine kayıtlı ikametgah adresine defter ve belge isteme yazısının iki kez gönderildiği, adreste kimsenin bulunmaması nedeniyle tebliğ yapılamadığı, tebligat pusulasının bir örneğinin ödevlinin ikamet adresindeki kapısına yapıştırıldığı, defter ve belge isteme yazısının tebliğine rağmen ilgili dönem defter ve belgeleri ya da zayi belgesinin ibraz edilmediği, bu sebeple incelemenin davacı kurum yetkilisinin gıyabında yapıldığı,

vergi inceleme raporlarına istinaden düzenlenen ihbarnamelerinin 26/11/2018 tarihinde şirket müdürünün MERNİS sisteminde kayıtlı adresinde kapıya yapıştırılmak suretiyle ikinci defa tebliğ edildiği, tebliği yapılan ihbarnameler ile ilgili herhangi bir itirazda bulunulmaması ve vadesinde ödeme yapılmaması üzerine düzenlenen ödeme emrinin şirketin kanuni temsilcisine tebliğ edildiği, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.