Danıştay 7. Daire E.2020/2686 K.2021/1805

Dava konusu istem: Yük taşımacılığı işi ile iştigal eden davacı adına, madeni yağ olarak kullanmak üzere teslim aldığı (I) sayılı listedeki malları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine kullanmak ve belgesiz olarak satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle 2012 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının 1. ve 2. dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olayda, madeni yağ olarak kullanılmak üzere teslim alınan ürünün daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine kullanıldığı hususunun davacının ifadesiyle sabit olduğu, 2012 yılı hesap ve işlemlerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuyla da bir kısım yağın belgesiz olarak satıldığı hususunun yapılan randıman incelemesi sonucu ortaya konulduğunun anlaşılması karşısında, davacı hakkında yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Madeni yağ satışı veya imalatı ile herhangi bir ilgilerinin bulunmadığı, akaryakıtın şirket araçlarında kullanıldığı ancak satış yapılmadığı, satışın kime yapıldığına dair idarece yapılmış bir tespit bulunmadığı, randıman incelemesinin hukuka aykırı olarak yapıldığı, özel tüketim vergisi mükellefi olmadıkları için müteselsil olarak sorumlu tutulamayacakları ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.