Danıştay 7. Daire E.2020/3045 K.2022/3158

Dava konusu istem: Davacının imal edip satışını gerçekleştirdiği ürünlerin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (IV) sayılı listede yer alan ürünlerden olduğundan bahisle, 2013 yılının Şubat ayı için ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden özel tüketim vergisinin iptali ve mükellefiyet kaydının terkin edilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, 4760 sayılı Kanun'a ekli (IV) sayılı listenin olay tarihindeki şeklinde, "kumarhane oyunları için özel masalar dahil, salon veya masa oyunları" ibaresi ile diğerlerinin yanında bu yerler için üretilenlerin de kapsamda olduğunun belirlendiği, 95.04 tarife pozisyonunda belirlenen eşyalar arasında ismen yer almasa da, davacı şirketçe üretilen okey, tavla, satranç, kızma birader, tombala ve buna benzer nitelikteki ürünlerin masa ve salon oyunları olduğunun tartışmasız bulunduğu,

ayrıca bu oyunların kimin için üretildiğinin veya kime teslim edildiğinin vergilendirme açısından önemi olmadığı sonucuna varıldığından davacı adına mükellefiyet tesis edilmesinde ve ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eğlence merkezleri, lunaparklar, kumarhaneler ve benzeri yerler için ithal veya imal edilen ürünlerin özel tüketim vergisine tabi olduğu, imal ettikleri tavla ve satranç takımlarının lunapark ve benzeri yerler için üretilmemesi sebebiyle bu kapsamda değerlendirilemeyeceği, yorum yoluyla vergi ihdas edilemeyeceği, tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmekte ve duruşma yapılması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 17/05/2019 tarih ve E:2016/3099, K:2019/3360 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.