Danıştay 7. Daire E.2020/3661 K.2021/5017

Dava konusu istem: Motorlu araç ticareti yapan davacı şirketin, 2010 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, ithal etmek suretiyle satışını gerçekleştirdiği araçların bedellerini ithaldeki katma değer vergisi matrahından düşük gösterdiğinden ve yurt içi satıcılardan temin edilerek satılan araçların bedellerini ise emsallerine oranla düşük göstererek satış faturası düzenlediğinin tespit edildiğinden bahisle, 2010 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, uyuşmazlığın, davacı tarafından yurt içinden temin edilen araçların nihai alıcıya satışında beyan edilen tutarın, emsallere göre düşük olduğundan bahisle re'sen salınan özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden incelendiği, davacının araçları satmış olduğu şahıslar nezdinde bir araştırmanın yapılmadığı,

satış işlemlerine ilişkin tutarlarının tespitinde alıcı ve satıcı nezdinde banka hesap hareketleri dikkate alınmadan yalnızca emsal fiyatların esas alındığının anlaşılması karşısında, yurt içinden temin edilen araçlar hakkında eksik incelemeye dayalı olarak yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle yurt içi satışlardan kaynaklanan vergiler ve cezaların iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 07/12/2018 tarih ve E:2016/3240, K:2018/5624 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.