KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/39 E., 2023/2527 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2023
- Esas No
- 2020/39
- Karar No
- 2023/2527
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- Davacı adına, yurtdışı ve yurtiçi menşeli bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında takdir komisyonu kararına istinaden 2015 yılının Haziran dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
- İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti
- Bozma kararı üzerine, olayda, davacının sürücüsü olduğu araçta ele geçirilen sigaraları bulundurduğu hususunun kendi imzasının yer aldığı tutanakla usulüne uygun şekilde tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
- Temyiz edenin iddiaları
- Uyuşmazlık konusu olayla ilgili vergilendirme yetkisinin gümrük idaresinde olduğu ileri sürülmektedir.
- Karşı tarafın savunması
- İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
- Danıştay tetkik hâkimi …'ün düşüncesi
- Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2020/39, K. 2023/2527, 9 Mayıs 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama