Danıştay 7. Daire E.2020/470 K.2023/2570

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 yılının Ekim dönemine ait özel tüketim vergisi, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları ile hesaplanan gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrine konu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin ilanen tebliği yoluna gidilerek ilan listesi 15/11/2017 tarihinde askıya çıkarılmış ve akabinde 29/10/2017 tarihinde ... Gazetesi'nde yayımlanmış ise de; Mahkemelerince verilen ara kararına cevaben idarece gönderilen yazı ve eklerinin incelenmesinden; ilan yazısının bir suretinin davacının bilinen son adresinin bağlı olduğu muhtarlığa gönderilmediğinin anlaşılması karşısında, ortada usulüne uygun tebliğ edilmek suretiyle kesinleştirilmiş bir amme alacağı bulunmadığından, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrine konu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin belli aralıklarla mernis adresi de dahil iki kez davacıya tebliğ edilmeye çalışıldığı, söz konusu tebliğlerde de davacının tanınmadığının mahalle muhtarınca usulüne uygun olarak tespit edilmesi üzerine anılan ihbarnamalerin ilanen tebliğ edildiği, bunun üzerine tesis edilen işlemin hukuka aykırı olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.