Danıştay 7. Daire E.2021/1207 K.2023/4786

Dava konusu istem: Davacı tarafından, mahsuben iade yapıldıktan sonra hesap ve işlemlerinin vergi iadesi yönünden incelenmesi sonucu hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden iade talebinin standart dilekçe ile elektronik ortamda ve süresi içinde yapılmadığının tespit edildiğinden bahisle 2015 yılının Mart, Eylül ve Kasım aylarının (1.) ve (2.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacının aerosol üretimi için kapasitesinin ve çalışan sayısının yeterli olduğu, alış yaptığı mükellefler hakkında sahte belge düzenleme fiilinin işlendiğine dair olumsuz bir tespit bulunmadığı, satışı yapılan malların satış fatura dökümü ve özel tüketim vergisi beyanlarının yapılarak ödenmesi, LPG alışlarına ait faturalarında gösterilen özel tüketim vergisinin beyan edilmesi,

davacının ithalat veya yurt içinden satın alma yolu ile temin ettiği hammaddenin amacına uygun olarak aerosol üretiminde kullanması ve ilgili dönem ekspertiz raporlarında yer alan fiili üretim miktarı ile bu ürünlerin hammaddesi olarak kullanılan kokusuz LPG miktarlarının uyumlu olması,

düzenlenen satış faturalarının yasal defterlere kaydedilerek beyan edilmesi ve bunun aksi yönde olumsuz herhangi bir tespite yer verilmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda bu konuda açık bir düzenleme olmamasına rağmen, Tebliğ'de yer alan ve esasa tesir etmeyen usuli bir düzenlemeye ilişkin uygulamanın yerine getirilmediğinden bahisle özel tüketim vergilerinin geri alınması amacıyla re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: "Davacının aerosol üretimi için kapasitesinin ve çalışan sayısının yeterli olduğu, alış yaptığı mükellefler hakkında sahte belge düzenleme fiilinin işlendiğine dair olumsuz bir tespit bulunmadığı, satışı yapılan malların satış fatura dökümü ve özel tüketim vergisi beyanlarının yapılarak ödenmesi, LPG alışlarına ait faturalarında gösterilen özel tüketim vergisinin beyan edilmesi ve faturalarda gösterilen tutarların birbiriyle uyumlu ollduğu,

davacının ithalat veya yurt içinden satın alma yolu ile temin ettiği hammaddenin amacına uygun olarak aerosol üretiminde kullanması ve ilgili dönem ekspertiz raporlarında yer alan fiili üretim miktarı ile bu ürünlerin hammaddesi olarak kullanılan kokusuz LPG miktarlarının uyumlu olduğu, düzenlenen satış faturalarının yasal defterlere kaydedilerek beyan edildiği tespitleri ile bunun aksi yönde olumsuz herhangi bir tespite yer verilmemesi hususları birlikte değerlendirildiği" yönündeki değerlendirme, 2577 sayılı Kanunun 45. maddesinin yukarıda açıklanan 3 numaralı fıkrası uyarınca karar kapsamından çıkarılarak,

istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddiaların da kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.