Danıştay 7. Daire E.2021/189 K.2021/1124

Dava konusu istem: Davacı tarafından yurt dışından ithal edilen, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan baz yağın, liste dışı "akışkanlık düzenleyici" ürünün üretiminde kullanılması nedeniyle, 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 25 seri no'lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği hükümleri uyarınca, 2013 yılının Mayıs ayının (1.) dönemine ilişkin özel tüketim vergisi iade alacağının, aynı dönem veya muaccel sonraki dönemlere ait borçlarına mahsubu talebiyle yapılan başvurunun reddi üzerine hesaplanan özel tüketim vergisi olarak beyan edilen tutarın 7 gün içerisinde ödenmesi,

ödenmediği takdirde gümrük müdürlüğüne verilmiş teminatlar hakkında 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 56. maddesi uyarınca takibat yapılacağı yolunda tesis edilen işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Mahkemelerince verilen ara kararla, dava konusu işlemin tesisinden önce davacının borcunu ödemesi için bir süre tayin edilip edilmediği hususunun davalı idareye sorulduğu, verilen cevapta dava konusu işlem dışında herhangi bir işlem tesis edilmediğinin belirtildiği görüldüğünden, vadesi belli olmayan amme alacağı için herhangi bir vade tayini yoluna gidilmeden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 56. maddesi uyarınca tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.