Danıştay 7. Daire E.2021/2155 K.2022/3338

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, bayii sıfatı ile satışını yaptığı bazı araçlara ilişkin düzenlenen faturalarda özel tüketim vergisi matrahlarının düşük gösterildiği ve bu araçlardan bazılarının özel tüketim vergisi matrahlarının, ithalattaki katma değer vergisi matrahından düşük olduğunun tespit edildiğinden bahisle, 2010 yılının Ağustos dönemi için re'sen salınan özel tüketim vergisi ve bu verginin düşük gösterilen özel tüketim vergisi matrahına isabet eden kısmı üzerinden 3 kat; satış faturalarındaki olması gereken tutar ile ithalattaki katma değer vergisi matrahının %10 indirimli tutarı arasındaki farka isabet eden kısmı yönünden ise 1 kat kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, bozulan kısma hasren yapılan inceleme sonucunda olayda, uyuşmazlık konusu dönemde ithalatçılar yönünden alış bedeli olarak getirilen ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahının bayii olan şirket bakımından esas alınamayacağının açık olduğu, dosyada aksi yönde alıcı ifadesi ya da alış/satış bedellerinin doğru olmadığı hususunda yapılmış başkaca somut bir tespitin de yer almadığı,

ayrıca, ithalatta hesaplanan katma değer vergisi matrahının bayiler bakımından da esas alınabilmesine imkan tanıyan ve vergilendirme döneminde yürürlükte olmayan 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 1. fıkrasına 5766 sayılı Kanun'un 19. maddesinin (d) fıkrasıyla eklenen paragrafın 6487 sayılı Kanun'un 28. maddesiyle değişik halinin olayda uygulanma imkanının da bulunmadığı,

bu durumda, dava konusu özel tüketim vergisinin satış faturasındaki olması gereken tutar ile ithalatta katma değer vergisi matrahının %10 indirimli kısmı arasındaki farka isabet eden kısmı ile bu tutar üzerinden hesaplanan vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle bu kısma isabet eden vergi ve cezanın iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Vergi mahkemesi kararlarının, Danıştay tarafından bozulması halinde, yeniden verilecek kararlara karşı Danıştaya yapılacak temyiz başvurularının, ancak, mahkemece bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenmesi mümkün olup, dosyanın incelenmesinden, mahkemenin bozma kararına uyduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 27/02/2020 tarih ve E:2016/2029, K:2020/1987 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.