Danıştay 7. Daire E.2021/2258 K.2023/3625

Dava konusu istem: POS cihazı kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2009 yılının Ağustos ilâ Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergileri ile aynı dönem için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, davacının ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğuna dair vergi inceleme raporu ile yapılan tespitler hukuka uygun görülmekle birlikte, vergi inceleme elemanınca, işlem gerçekleştiren kart sahiplerinin ifadelerinden yola çıkılarak, %3 oranında komisyon geliri elde edildiğinden bahisle aylara göre iç yüzde yöntemi uygulanmak suretiyle banka ve sigorta muameleleri vergisi matrahının hesaplandığı, buna karşın, pos cihazlarının kullanımından kaynaklanan ve bankalara göre değişen oranlarda uygulanabilen banka komisyon giderlerinin ise matrahın tespitinde ayrıştırılmadığı,

ikrazatçılık faaliyeti dolayısıyla tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi matrahının, elde edilen gelirden kendi lehlerine kalan tutarlardan oluşması karşısında, pos cihazı kullanımından kaynaklanan ve bankalar tarafından kesilen komisyon tutarlarının verginin matrahının hesaplanmasında dikkate alınmamasında hukuka uyarlık bulunmadığı,

davacının lehine kalan net tutar olan verginin matrahının hesaplanabilmesi için, brüt komisyon gelir oranı olarak belirlenen %9,4 oranından, bankalarca davacıdan alınan %7,2'lik komisyon oranının düşülmesinin gerektiği, bu suretle davacının %2,2 (%9,4-%7,2) oranında net komisyon geliri elde ettiği anlaşıldığından, dava konusu banka muameleleri vergilerinin ikrazatçılık faaliyetine konu tutar dikkate alınarak %2,2'lik oran üzerinden hesaplanan vergi matrahına isabet eden kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle anılan kısımlar yönünden davanın reddine, fazlaya ilişkin kısımlarının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda farklı şahısların, davacıdan faiz karşılığı borç para aldıkları yönünde ifadeleri bulunduğundan, dava konusu banka ve sigorta muameleleri vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.