Danıştay 7. Daire E.2021/3376 K.2023/3152

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı ''kabuklu ceviz'' cinsi eşyanın beyan edilen gümrük kıymetinin yapılan yurt dışı araştırması sonucunda saptanan kıymete göre düşük olduğunun tespit edildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile kaynak kullanımı destekleme fonu payına vaki itirazın reddine dair işlemin gümrük vergisine ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, dava dosyasında mevcut olan Amerika Birleşik Devletleri'nin Yunanistan Atina Büyükelçiliği Göç ve Gümrük Muhafaza Ataşelik Bürosu tarafından gönderilen 28/02/2014 tarihli cevabi yazının incelenmesinden, Amerika Birleşik Devletleri'nde ihraç edilen eşyaya ait orijinal faturaların saklanmadığı, ticari faturaların tek tek kontrolünün yapılmasının mümkün olmadığı,

gönderilen konşimentoların Gümrük ve Sınır Koruma Birimine (CBP) ibraz edilen gönderici ihracat beyannamesiyle (SED) karşılaştırıldığı belirtilmiş olup, bu kıymetin hangi beyannameye ait olduğuna ilişkin bilgiye yer verilmediği görüldüğünden, ithalat sırasında davacı şirket tarafından davalı idareye sunulan ve beyanı tevsik eden ihracat beyannamesi,

fatura, banka dekontu vb. belgelerin sahteliği ya da gerçeği yansıtıp yansıtmadığı yönünde yeterli araştırma yapılmadan, eksik incelemeye dayalı olarak tesis edilen işlemin gümrük vergisine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin dava konusu edilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 15/11/2019 tarih ve E:2015/4680, K:2019/6028 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.