Danıştay 7. Daire E.2021/4 K.2022/1080

Dava konusu istem: Asıl borçlu … Petrokimya Gıda Nakliyat Limited Şirketi'nin 2015 ve 2016 yıllarının değişik dönemlerine ait özel tüketim vergisi ve gecikme faizi borçlarının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla, ödeme emri içeriği borcun dayanağının asıl borçlu.

Petrol Petrokimya Gıda Nakliyat Limited Şirketi tarafından alım-satımı gerçekleştirilen hidrolik transmisyon yağına isabet eden özel tüketim vergisine ilişkin bulunduğu, vergi tekniği raporunda organizasyon içindeki firmalardan mal temin eden asıl borçlu şirket tarafından gerçekleştirilen tüm satışlarla birlikte hidrolik transmisyon yağına ilişkin alış-satışların ayrıntılı olarak incelendiği, adı geçen firmanın düşük özel tüketim vergisine tabi mallara ilişkin faturaları yüksek özel tüketim vergili olarak düzenlediği,

imal ettiği üründe kullanılmak üzere ithalatçı-imalatçılardan alınan ürünlerin ikincil firmalar vasıtasıyla imalatçı-ithalatçı firmalara yeniden satıldığı, davacı şirketin de bu firmalar arasında bulunduğu, adı geçen şirketin üretimine ilişkin olumsuz saptamalar ve değerlendirmeler bulunduğu, ithalatçı ve imalatçılardan temin edilen emtianın herhangi bir değişime uğramaksızın yüksek özel tüketim vergisi ile yeniden satışının gerçekleştirildiği,

organizasyon dahilindeki firmalara düzenlenen faturaların ya sahte ya da muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olması nedeniyle ziya uğratılan özel tüketim vergisinden davacının müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin 27/12/2019 tarihinde kayda alınan dilekçesinden, asıl borçlu … Petrokimya Gıda Nakliyat İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi adına tanzim edilen ihbarname ile ihbarnamelere ait tahakkukların terkin edilmesi sebebiyle davacı adına düzenlenen ödeme emrinin düzeltme yapılarak kaldırıldığının anlaşılması karşısında işbu dava konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı, davanın açılmasına davalı idarenin sebebiyet verdiği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararı kaldırılarak, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

31/12/2014 tarih ve 29222 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesinde, anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına.

15. maddesinde, Danıştayda ilk derecede veya duruşmalı olarak temyiz yoluyla görülen dava ve işlerde, idari ve vergi dava daireleri genel kurulları ile dava dairelerinde, bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinde birinci savunma dilekçesi süresinin bitimine kadar anlaşmazlığın feragat ya da kabul nedenleriyle ortadan kalkması veya bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, diğer durumlarda tamamına hükmolunacağının kurala bağlandığı, davacının istinaf dilekçesinin 04/05/2020 tarihinde tebliğ edildiği,

30 günlük cevap verme süresi içinde istinafa cevap verildiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 15. maddesi gereğince vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın temyize konu hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.