Danıştay 7. Daire E.2021/4997 K.2023/3644

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2009 yılı Ocak ilâ Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile Ocak ilâ Haziran aylarının (1.) ve (2.) dönemlerine ait bir kat tutarında; Temmuz ilâ Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemleri için tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle bir kat tutarında artırılarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, davacı tarafından satılan madeni yağların motorine ikame olarak kullanılmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden bahisle davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca müteselsilen sorumlu olduğuna ilişkin tespitlere yer verildiği,

davacıdan alım yapan mükelleflerin ifadelerinde, on numara motor yağı olarak bilinen ve esasında akaryakıt olarak kullanılan ürünlerin doğrudan herhangi bir işleme tabi tutulmaksızın araçlarına doldurulduğu ve akaryakıt olarak kullanıldığı beyan edildiğinden, davacı tarafından satılan madeni yağların motorine ikame olarak kullanılarak vergi ziyaına sebebiyet verildiği anlaşılmış olup, yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılan kısımlarına gelince.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Tekerrür" başlıklı 339. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için kesinleşmeyi izleyen yıldan itibaren işlenmiş bir fiilin mevcut olmasının gerektiği, olayda tekerrüre esas alınan cezanın 17/03/2010 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiği görüldüğünden, dava konusu işlemlerin tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle özel tüketim vergileri ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına tesis edilen işlemlerde vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılan kısımlarının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın temyize konu iptale ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.