Danıştay 7. Daire E.2021/519 K.2023/4053

Dava konusu istem: Davacı adına ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle 2007 yılının Ocak ve Kasım dönemleri için re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, vergi tekniği raporunda yer alan olayla ilgisi bulunan kişiler ve tanıkların verdiği ifadeler ile davacı beyanının birlikte değerlendirilmesinden, aralarında yakın akrabalık bağı veya sıkı iş ilişkisi bulunmayanlara günün ekonomik koşullarına göre yüksek tutarlarda borç para verdiği ve alacağı çek ve senede bağladığı anlaşılan davacı tarafından hukuken geçerli bilgi ve belgelerle aksi durumun izah ve ispat edilemediği, borç para verme işini kazanç elde etmek amacıyla devamlı bir şekilde yürüttüğü sonucuna varıldığından, davacı adına tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.