Danıştay 7. Daire E.2022/1464 K.2024/5105

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası kapsamında, takdir komisyonu kararına istinaden, 2015 yılının Eylül dönemine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezası ve hesaplanan gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacının bandrolsüz sigara bulundurduğundan bahisle Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından düzenlenen değerlendirme raporu dikkate alınmak suretiyle takdir komisyonunca takdir olunan matrah üzerinden davacı adına bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin tarh edilerek, davacının ikametgah adresinde 13/12/2018 tarihinde tebliğ edilmesine karşın dava konusu edilmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112 ve 368. maddelerinde öngürülen sürelerin geçirilmesine rağmen vergi, ceza ve gecikme faizinin ödenmediği,

ödeme emrine itiraz sebeplerinden herhangi birinin somut olayda gerçekleşmediği de anlaşıldığından, dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kesinleşmiş mahkumiyet kararı olmadan tarhiyat yapılmasının hukuka aykırı olduğu, vergi tarh etme yetkisinin gümrük idaresinde bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.