Danıştay 7. Daire E.2022/1465 K.2023/3172

Dava konusu istem: Motorlu araç ticareti yapan davacı şirketin 2012 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, ithal etmek suretiyle satışını gerçekleştirdiği bir adet aracın satış bedelini ithaldeki katma değer vergisi matrahının altında gösterdiğinin tespit edildiğinden bahisle 2012 yılının Ocak dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının matrah farkına dayalı 143.014,63 TL tutara isabet eden kısmına hasren yapılan inceleme sonucunda;

davacı tarafından 2012 yılında gerçekleştirilen satışlara ilişkin olarak özel tüketim vergisinin eksik intikal ettirildiğinden bahisle özel usulsüzlük cezası uygulanabilmesi için, maddede sayılan belgelerin verilmediği ve alınmadığının veya düzenlenen belgelerde gerçek meblağlardan farklı meblağlara yer verildiğinin hukuken itibar edilecek biçimde somut olarak tespit edilemediği gerekçesine dayanılmış ise de, uyuşmazlık konusu aracın alıcı ve satıcısının belli olduğu dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı, dolayısıyla.

213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. fıkrasına göre, özel usulsüzlük cezası uygulanabilmesi için, maddede sayılan belgelerin verilmediği ve alınmadığının veya düzenlenen belgelerde gerçek meblağlardan farklı meblağlara yer verildiğinin hukuken itibar edilecek biçimde somut olarak tespit edildiği gerekçesiyle, özel usulsüzlük cezasının anılan kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idarece, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca sahte faturaya dayalı olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının 522.000 TL'lik kısmının hukuka uygun olduğu; davacı tarafından, vergi inceleme raporunun tebliğ edilmediği, karşıt inceleme yapılmadığı, yapılan %10 iskontonun dikkate alınmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davacı tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin temyiz istemine gelince;

Olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının, sahte faturaya dayalı 522.000 TL tutara isabet eden kısmının iptaline ilişkin kararın, Dairemizin 19/11/2020 tarih ve E:2018/1488, K:2020/4751 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiş olması karşısında, kesin hüküm halini alan söz konusu hükmün bozulması istemiyle idare tarafından temyizen ileri sürülen iddiaların incelenmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır.