KÜNYE
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/1892 E., 2023/4610 K.·T.C. Danıştay Yedinci Daire
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2023
- Esas No
- 2022/1892
- Karar No
- 2023/4610
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. ....
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
539 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, tefecilik faaliyetinde bulunduğundan bahisle hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden 2009 ilâ 2013 yıllarına ilişkin olarak dönem beyannamelerinin elektronik ortamda verilmediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacı adına 2009 ilâ 2011 dönemlerine ait tarh işlemlerine karşı .... Vergi Mahkemesinin E:..., ..., ... esasına kayden açılan davalarda verilen ... tarih ve K:..., ..., ... sayılı kabul kararların ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.... K:..., E:.... K:... ve E:.... K:... sayılı kararlarıyla istinaf isteminin reddedilmesi suretiyle kesinleştiği.
2012 dönemine ilişkin cezalı tarhiyatlara karşı açılan davada, ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:.... K:... sayılı iptal kararının Danıştay Yedinci Dairesinin 07/10/2020 tarih ve E:2016/592.
K:2020/3728 sayılı kararı ile bozulması üzerine anılan Mahkemece bozma kararına uyulması suretiyle verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı karar ile cezalı tarhiyatların iptal edildiği, 2013 dönemine ilişkin cezalı tarhiyatlara karşı açılan davada ise, ....Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:.... K:... sayılı kararının ... Bölge İdare Mahkemesi .... Kurulunun ... tarih ve E:....
K:... sayılı kararıyla bozulduğu, bozmaya uyulması suretiyle ilk derece mahkemesince verilen cezalı tarhiyatın iptali yolundaki... tarih ve E:....
K:... sayılı kararın da temyiz edilmeyerek kesinleştiği, anılan yargı kararları ile ihbarnamelerin tebliğine ilişkin şekil hataları dışında, vergi ve cezaları bildiren işlemlerin hukuka uygunluğu yönünden inceleme yapılması suretiyle vergi ve cezaların iptal edilmiş olması nedeniyle davacının mükellefi olmadığı sonucuna ulaşılan vergiler için elektronik ortamda beyanname vermesi beklenemeyeceğinden ve bu durumda ileri sürülen iddiaların "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 14/10/2020 tarih ve E:2016/11279, K:2020/4006 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 7. Daire, E. 2022/1892, K. 2023/4610, 28 Kasım 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama