Danıştay 7. Daire E.2022/1966 K.2024/5111

Dava konusu istem: Davacı adına, yolcu olarak bulunduğu araçta bandrolsüz sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 2015 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergileri, kesilen vergi ziyaı cezaları ve hesaplanan gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin özel tüketim vergisinden kaynaklanan amme alacaklarına ilişkin kısmının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacının yolcu olarak bulunduğu ...plakalı araçta yapılan aramada toplam 40.000 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği, takdir komisyonunca Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlenen emsal bedel dikkate alınarak takdir edilen matrah üzerinden vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatının yapıldığı, 16/10/2019 tarihinde muhatabın adresten ayrılmış olduğu belirtilerek vergi/ceza ihbarnamesinin merciine iade edildiği,

adres kayıt sisteminde yer alan adresine gönderilen ikinci tebligatta, adreste bulunamama sebebiyle tebligat pusulasının 24/10/2019 tarihinde kapıya yapıştırılması suretiyle tebliğ edilmesine rağmen, cezalı tarhiyata karşı yasal süresi içerisinde dava açılmaması üzerine dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği, Bismil Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, Diyarbakır'a gitmek için bir petrol istasyonunda bekleyen davacının kaçak sigaraların ele geçirildiği... plakalı araç istasyona geldiğinde araçtakilere kendisini de Diyarbakır'a götürmelerini rica ettiği ve bu şekilde araca bindiği,

dolayısıyla olayla ilgisi tespit edilemeyen davacının üzerine atılı suçu işlediğine dair kamu davasının açılmasını gerektiren yeterli şüpheyi oluşturacak somut delil elde edilemediği kanaatine varılarak kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu durumda, bandrolsüz sigaraları bulundurduğu yolunda hukuken geçerli somut bir tespit bulunmadığından,

vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatı yapılmasını gerektirecek yasal koşulların olayda mevcut olmadığı sonucuna ulaşılması karşısında, davacının iddialarının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesinin icap ettiği gerekçesiyle işlemin dava konusu edilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin 5. fıkrasında, tebliğ evrakı üzerinde mükelleflerin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine ikinci defa çıkarılan tebliğ evrağının hangi sebeple tebliğ edilemediğine dair bilgi notu ile tebligat pusulasının kapıya yapıştırıldığı ve tebliğ evrağının gönderildiği idareden alınabileceğine dair bir şerhin bulunması gerektiğinin düzenlendiği,

olayda, ödeme emrinin dayanağı ihbarnamenin "muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine gönderilen ikinci tebligat" olduğuna dair şerh düşülmek suretiyle yapılan ikinci tebligatta, tebliğ alındısının üzerinde muhatabın adresinde bulunmadığına dair herhangi bir bilgi notu, şerh ve imza ile pusulanın kapıya yapıştırıldığına dair bir bilgi yer almadığından, usulüne uygun olarak kesinleştirilmeyen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin dava konusu edilen kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının da bulunduğu araçta ele geçirilen 40.000 paket gümrük kaçağı sigara için Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlenen emsal bedel dikkate alınarak takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisine karşı dava açılmaması nedeniyle kesinleşen söz konusu alacak için düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri dürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.