Danıştay 7. Daire E.2022/2025 K.2024/5418

Dava konusu istem: Davacı adına, özel etiketi veya işareti olmayan alkollü içki bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 2019 yılının Temmuz dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin...... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; dosyanın ve UYAP kayıtlarının birlikte incelenmesinden, 106 adet (5.300-litre) bandrolsüz ya da mükerrer nitelikli bandrollere haiz alkollü içkinin yakalanması nedeniyle "bulunduran" sıfatıyla davacı adına cezalı tarhiyat yapılmış ise de, söz konusu kaçak içkilerin bulunduğu aracın davacıya ait olmadığı, ...

Cumhuriyet Başsavcılığı'nın düzenlendiği iddianamede, davacının diğer eylemleri 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamına dahil edilmiş ise de, davacının ...

İçecek Anonim Şirketinde çalıştığı, öte yandan ele geçirilen içkilerin ...'ye ait olduğunun adı geçen şahsın kendi beyanıyla sabit bulunduğu, anılan eylemlerin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda yer alan bulundurma fiilini kapsamadığı gibi, davacının "bulunduran" sıfatına da haiz olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan aramada, bandrolsüz ürünler, taklit bandrollü ürünler tespit edildiğinden takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.