Danıştay 7. Daire E.2022/3311 K.2023/4127

Dava konusu istem: Davacının 2012 ve 2013 yıllarına ait hesap ve işlemlerine ilişkin yürütülen vergi incelemesi kapsamında tespit edilen matrah farkı üzerinden hesaplanan özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi nedeniyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin 1. ve 3. bentleri uyarınca alınan ihtiyati haciz kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ...

Vergi Mahkemesinin E:... sayılı dosyası, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ve UYAP kayıtlarının birlikte incelenmesinden, davacı şirketin ünvanı Ferro Motorlu Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketi iken 13/03/2014 tarih ve 8527 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan ilan ile değiştiği, Ferro Motorlu Araçlar Turizm Dış Ticaret Limited Şirketi adına düzenlenen ...tarih ve ... sayılı teminat isteme yazısı ile uygulanan ihtiyati haciz işlemine karşı açılan davanın reddi yolunda verilen ....

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının Danıştay Yedinci Dairesinin 22/05/2019 tarih ve E:2016/3215, K:2019/3485 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, bu davada da ...

Turizm Dış Ticaret Limited Şirketi adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı teminat isteme yazısı uyarınca uygulanan ihtiyati haciz işleminin dava konusu edildiğinin anlaşılması karşısında, tarafları, sebebi ve konusu aynı olan işbu davanın kesin hüküm nedeniyle esasının incelenmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sebep unsuru ortaya konulmaksızın alınan ihtiyati haciz kararında hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.