Danıştay 7. Daire E.2022/402 K.2023/3104

Dava konusu istem: Davacı adına, Emniyet Birimlerince yapılan aramada asıl sürücünün dava dışı …, davacının ise yedek sürücü olduğu posta ana dağıtım aracında yurtdışı menşeli bandrolsüz sigara bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden 2014 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezası hakkında, dava dışı asıl sürücü tarafından yapılan uzlaşmaya başvuru sonucu uzlaşılan tutarın ödenmemesi üzerine kamu alacağının gecikme faizi ile birlikte tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davaya konu ödeme emrinin düzenlenmesinden önce TAPDK raporuna dayanılarak davacı hakkında verilecek takdir komisyonu kararını müteakiben tarhiyatın ihbarname ile bildirilmesi gerekirken, Mahkemelerinin ara kararına cevaben İdarece davacıya ayrıca ihbarnamenin tebliğ edilmediğinin belirtildiği, ihbarnamenin tebliğine ilişkin herhangi bir belgenin ibraz edilmediği, dolayısıyla, kesinleşmiş amme alacağının varlığının somut bir biçimde ortaya konulamadığı anlaşıldığından, "müteselsil sorumluluk" hükümlerine göre doğrudan ödeme emri düzenlemesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu mahkeme kararının, Danıştay Yedinci Dairesinin 03/02/2021 tarih ve E:2016/7131, K:2021/695 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu mahkeme kararı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.