Danıştay 7. Daire E.2022/428 K.2023/3157

Dava konusu istem: Davacı adına 2013, 2014 ve 2015 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 107 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamında 120 adet A.TR dolaşım belgesi ve 119 adet menşe şahadetnamesi ile ithal edilen eşyaların menşeinin tespiti için sonradan yapılan kontrollerde; 37 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesine konu olan eşyaların Bulgaristan menşeli olmadığının tespit edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen ilave gümrük vergisi, dampinge karşı vergi ve bunların matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bu vergiler üzerinden 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, İthalat Rejimi Kararına Ek Kararın 3. maddesindeki ekli tabloda yer alan ve A.TR dolaşım belgesi eşliğinde ithal edilen Avrupa Birliği ve Türk menşeli olmayan eşyadan "Diğer Ülkeler" sütununda belirtilen oran üzerinden ilave gümrük vergisi alınacağı yolundaki düzenleme ile ilave gümrük vergisinin, 474 sayılı Gümrük Giriş ve Tarife Cetveli Hakkında Kanun'un 2. maddesi uyarınca Bakanlar Kuruluna verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde olduğu hususu birlikte değerlendirildiğinde,

uyuşmazlık konusu eşyanın Bulgaristan menşeli olmadığının ihracatçı gümrük idaresince ortaya konulması nedeniyle dava konusu işlemin ilave gümrük vergisi ve bu verginin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

ihracatçı şirketin tedarikçilerinin aynı eşyaları Çin'den ithal eden firmalar olduğu tespit edilerek ithale konu eşyanın Bulgaristan menşeli olmadığının ihracatçı gümrük idaresince ortaya konulması nedeniyle dava konusu işlemin dampinge karşı vergi ve bu verginin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine isabet eden kısmında da hukuka aykırılık görülmediği,

474 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca Bakanlar Kuruluna verilen yetkiye dayanılarak mevcut gümrük vergisi oranlarında değişiklik yapılması niteliğinde olan ilave gümrük vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddedilmesinin de hukuka uygun olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin ilave gümrük vergisi, dampinge karşı vergi ve bu vergilerin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergileri ile ilave gümrük vergisi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına isabet eden kısımları yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bulgaristan makamlarından alınan belgelerin eşyanın göndericisi tarafından temin edildiği, tedarikçilerin aynı eşyaları Çin'den ithal eden firmalar olduğunun tespitinin idarece bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, bölge idare mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın, Dairemizin 26/11/2020 tarih ve E:2018/2975, K:2020/4908 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.