Danıştay 7. Daire E.2022/4543 K.2023/3141

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle Mısır menşeli olarak beyan edilen eşyanın, gerçekte Çin Halk Cumhuriyeti menşeli olduğu, beyan edilenden farklı bir gümrük tarife istatistik pozisyonunda yer aldığı ve gözetim uygulamasına tabi olduğundan bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca ek olarak tahakkuk ettirilen vergilerin üç katı tutarında alınan para cezası kararına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, dava konusu para cezasının dayanağı vergilere karşı açılan davada, işlemin, tercihli tarife uygulamasından kaynaklanan gümrük ve ilave gümrük vergileri ile bu vergilerin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisine isabet eden kısmı yönünden davanın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, para cezası kararının anılan vergilere ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin sözü edilen kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Mısır yetkili maklamlarınca düzenlenen ve EUR.1 dolaşım belgesinden ayrı olarak da eşyanın menşeini gösteren menşe belgesinin (Certificate of Origin) dosyaya ibraz edildiği, Mısır yetkili makamlarından alınan bilgilerin yeterli olmadığı, gerektiği kadar araştırma ve inceleme yapılmadan tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, usul hukukunda, dava açmakta olduğu gibi kanun yoluna başvurmada da, hukuki yarar bulunmalıdır. Diğer bir ifadeyle, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasında korunmaya değer bir menfaatinin bulunması gerekir.

Temyiz edilen kararda; Dairemizin 17/02/2022 tarih ve E:2019/639, K:2022/607 sayılı kısmen bozma kararı üzerine, dava konusu işlemin tercihli tarife uygulamasından kaynaklanan gümrük ve ilave gümrük vergileri ile bu vergilerin matraha ilavesi suretiyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi üzerinden hesaplanan para cezasına isabet eden kısımları yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bu durumda, temyizen incelenerek bozulması istenilen kararda davalı idare aleyhine herhangi bir hüküm kurulmadığı, başka bir anlatımla, idarenin hukuki durumunu etkileyecek aleyhine bir kararın bulunmadığı dikkate alındığında, davalı idarenin temyiz isteminin esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.