Danıştay 7. Daire E.2022/901 K.2023/3975

…Havalimanı Kargo Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …Istanbul Pazarlama ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli …tarih ve …sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle ithal edilen eşyanın, sipariş evsafına uygun olmaması nedeniyle …tarih ve …sayılı ihracat beyannamesiyle mahrece iade edilmesinden sonra, söz konusu eşyaya isabet eden ve ithalat sırasında ödenen özel tüketim vergisinin faiziyle geri verilmesi istemiyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 213. maddesi uyarınca yapılan başvurunun reddine ilişkin karara vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; olayda, beyanname muhteviyatı eşyanın hiç kullanılmadan mahreç ülkeye iade edildiği ve bu hususun İstanbul Sanayi Odasının …tarih ve …sayılı ekspertiz raporu ile tespit edildiği, buna karşın davalı idarece eşyaların kullanılmış olduğu veya mahrece iade edilmediği hususunda herhangi bir tespitin yapılmadığı, 2 seri nolu "Mahrece İade" konulu Gümrük Genel Tebliği gereğince heyet marifetiyle yapılması gereken fiziki muayenenin ise idarenin bir iç işlemi olduğu, ithalatçılara yönelik bir düzenleme olmadığı,

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 213. maddesinde belirtilen koşulların davacı açısından gerçekleşmiş olması karşısında, vergilerin iade edilmesi gerekirken aksi yolda tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sanayi Odasınca düzenlenen ekspertiz raporunun ihracat beyannamesinin tescil tarihinden önce alındığı ve gümrük gözetiminde tanzim edilmediği, ithalat beyannamesi ile ilişkilendirmenin yapılmadığı, miktar ve kıymet yönünden ne kadarlık eşyanın iade edildiğinin belirtilmediği, heyet marifetiyle yapılan bir tespitinde olmadığı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Uyuşmazlığın kaynaklandığı serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin, Gümrük Kanunu'nun 216. maddesindeki değişikliğin yürürlüğe girdiği 07/11/2019 tarihinden önce tescil edildiği, bu durumda fazladan ödenen tutarın 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi icap ettiğinden temyiz isteminin reddi ile kararın, faize ilişkin hüküm fıkrasının "tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan bölge idare mahkemesi kararının, dava konusu işlemin iptali ile fazladan ödenen vergilerin başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faize isabet eden kısmı aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

Temyiz isteminin, kararın, faiz istemine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmına yönelik bölümüne gelince;

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 07/11/2019 tarih ve 30941 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 24/10/2019 tarih ve 7190 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 1. fıkrasında, gümrük vergileri ile bunların ödenmelerine bağlı olarak tahsil edilmiş gecikme faizinin veya gecikme zammının geri verilmesinde, geri vermeye konu fazla tahsilatın yükümlüden kaynaklanması durumunda geri verme başvurusunun yapıldığı tarihten, diğer durumlarda ise tahsilat tarihinden geri verme kararının tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için geri verilecek tutar üzerinden, aynı dönemde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizin ödeneceği hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, yurt dışı giderin artırılması suretiyle beyan edilen serbest dolaşıma giriş beyannamesinin 19/02/2019 tarihinde tescil edildiği, vergilerin geri verilmesinde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faiziyle iade edilmesine ilişkin yasal değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır.

Buna göre, fazla ödemeye konu serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edilmiş olması karşısında, gümrük yükümlülüğünün başladığı beyannamenin tescil tarihi itibarıyla 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesi gerekmekte olup, anılan tarihte yürürlükte olmayan hükme dayanılarak tecil faiziyle iadeye ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmında hukuka uygunluk görülmemiştir.

Öte yandan; ödenecek faizin hesaplanmasında başlangıç tarihinin vergilerin ödendiği tarih değil, eşyanın mahrece iade edilmesinden sonra, vergilerin iadesine hak kazandığı ileri sürülerek yapılan başvuru tarihinin esas alınması gerektiğinden, tahsil tarihinden itibaren iadeye ilişkin kısmında da yasal isabet bulunmamakla birlikte yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan bu hususların 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.