Danıştay 7. Daire E.2023/1355 K.2024/4375

Dava konusu istem: Akaryakıt ticareti ve hububat alım satımı faaliyeti ile iştigal eden davacının 2016 ila 2018 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda, otomasyon sisteminden casus yazılım kullanılarak bir kısım satışlarının silindiğinin, bir kısım akaryakıt alışlarını ise kayıt ve beyan dışı bırakarak belgesiz mal bulundurduğunun, yapılan kaydi envanter ile tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4.maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2016 yılının Temmuz ayının 2. ve Ağustos ayının 1. dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; akaryakıt ticareti faaliyetinde bulunan davacı şirketin 2016 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme ve vergi tekniği raporlarıyla, kaydi envanter çalışması sonucu 171.468,67 litre belgesiz motorin alışının olduğu, motorin satış verileri 19/07/2016-16/08/2016 tarihleri arasında silindiğinden ve belgesiz alış nedeniyle özel tüketim vergisi yönünden sorumlu tutulacak bu dönemlerde motorinin özel tüketim vergisi tutarının litre başına 1,5945-TL olduğu,

belgesiz alım yapılan akaryakıt miktarları ile özel tüketim vergisi tutarının çarpılması sonucunda toplam 273.406,80-TL özel tüketim vergisi farkına ulaşıldığı; ayrıca, ödeme kaydedici cihaz fişlerini gider olarak kaydeden kişiler nezdinde yapılan karşıt incelemelerde davacının pompalarından alınan ödeme kaydedici cihaz fişlerinin bir kısmı ile silinen satış verilerinin bir kısmının uyuştuğu, davacı şirket temsilcisi tarafından, söz konusu belgesiz motorin ile ilgili olarak ibraz edecekleri herhangi bir alış faturasının bulunmadığının tüm alış belgelerinin incelemeye ibraz edilenden ibaret olduğunun beyan edildiği tespit edilmiş olup,

bu tespitler karşısında, davacı adına tesis edilen tarh ve ceza kesme işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu cezalı vergi tarhiyatlarına dayanak alınan vergi inceleme raporunun ve vergi tekniği raporunun kendilerine tebliğ edilmediği, bu raporların sonradan mahkemeye ibraz edilmiş olmasının adil yargılanma hakkına ilişkin aykırılığı ortadan kaldırmayacağı, mahkemeye ibraz edilen söz konusu vergi tekniği raporunda, bir takım soyut yaklaşımlarla belgesiz akaryakıt alındığından bahisle dava konusu özel tüketim vergisi tarhiyatlarının önerildiğinin görüldüğü, silinen verilerdeki akaryakıt satışlarına konu akaryakıt alışlarının bulunduğunun sadece varsayıldığı,

diğer taraftan belgesiz alışlara ilişkin 10 gün süre verilerek mükelleflere imkan tanınması gerekirken kendilerine bu yönde bir süre verilmeyerek usule aykırı davranıldığı, salınan cezalı vergilerin, afaki, eksik, subjektif nedenlerle yürütülen bir incelemeye dayandığı, kayıt dışı akaryakıt alışı ve satışlarının kesinlikle söz konusu olmadığı, verginin dönemselliği ilkesine aykırı hareket edildiği, otomasyon sistemindeki kayıtların silinmesi konusunda hiçbir bilgilerinin bulunmadığı, otomasyon sistemine etki etme imkanına sahip olmadıkları gibi sistemdeki verilerin güvenliğinden sorumlu tutulmalarının da mümkün bulunmadığı,

dayanak vergi tekniği raporunun savcılık tarafından alınan bilirkişi raporuna dayandırıldığı, bu raporu bilmedikleri, raporun gerçeğe uygun olup olmadığın mahkeme tarafından da bilinmesinin söz konusu olamayacağı, bilirkişi raporu ekinde yer aldığı iddia edilen veriler ve listelerin de neye göre hazırlandığının meçhul olduğu, rapor ve eki belgelerin tartışmasız kabulünün maddi gerçeğe ulaşmaya engel teşkil edeceği, diğer taraftan 3 kat vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektirecek vergi ziyaına sebebiyet verilmediği, dava konusu cezalı vergilerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.