Danıştay 7. Daire E.2023/1505 K.2023/4192

Dava konusu istem: Davacı adına, satın aldığı baz yağı imalatta kullanmadan doğrudan satmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden bahisle 2013 yılının Ağustos ayının (1.) dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ithal edilen baz yağın üretime katılmadan yine baz yağ olarak satıldığından bahisle cezalı tarhiyat yapılmışsa da, olayda, 09/01/2013 ve 21/01/2013 tarihli beyannameler ile ithal edilen baz yağın, Ağustos ayında gerçekleştirilen satışına ilişkin faturanın sahte olduğuna dair somut bir tespitin bulunmadığı, bu durumda, anılan dönem için eksik incelemeye dayalı olarak yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezanın iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile davacının 03/09/2013 tarihinden itibaren sahte fatura ticaretine başladığı tespit edildiğinden, müstahzar satışlarına ilişkin faturaların sahte olduğu, 2013 ve 2014 yıllarında madeni yağ imalatı ve satışı yapılmayıp, alınan baz yağın üretime sokulmadan satıldığı ortaya konulduğundan tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.