Danıştay 7. Daire E.2023/1625 K.2023/2793

Dava konusu istem: Davacı adi ortaklık hakkında, POS cihazı kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle vergi tekniği raporu done alınarak düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2012 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, davacının 2012 yılı faaliyetlerinin bir kısmının gerçek olduğu, POS cihazı ile işlem yapan kredi kartı sahiplerinden yalnızca on yedi kişinin ifadesine başvurulduğu, bunlardan sadece 4 kişinin komisyon karşılığında nakit ihtiyaçlarını karşıladıkları yönünde beyanda bulunduğu, toplam satışların çok küçük bir miktarına tekabül eden ifadelerden ve karşılıklı fatura düzenlenen firmalar hakkında olumsuz tespitler bulunduğundan hareketle POS cihazı ile yapılan işlemlerin tamamının tefecilik faaliyeti kapsamında olduğu kanaatiyle cezalı tarhiyat yapıldığı,

ortaklığın gerçek satışlarının olduğu, olaya ilişkin somut veri ve tespitlere dayanılarak değerlendirme yapılmadığı, vergiyi doğuran olayın hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde somut olarak ortaya konulmadığı sonucuna ulaşılması karşısında eksik incelemeye dayalı cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, Bölge idare mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 16/05/2022 tarih ve E:2018/4201, K:2022/2077 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.