Danıştay 7. Daire E.2023/18 K.2025/1720

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla, dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, dava konusu ödeme emri içeriği cezalı tarhiyatların iptali istemiyle açılan davanın reddine dair ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusuna ilişkin dosyanın derdest olduğunun anlaşılması karşısında, kesinleşmeyen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibarıyla Bölge İdare Mahkemesince mahkeme kararının yürütülmesinin durdurulması yolunda bir karar verilmediği dikkate alındığında, dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı; nitekim, ... Vergi Mahkemesinin kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun Dairelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği gerekçesiyle istinaf talebinin kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Olayda gümrük idaresinin yetkili olduğu, somut tespit bulunmadığı, ceza davasının devam ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, dava konusu ödeme emri içeriği Şubat 2017 dönemine ilişkin tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergileri ile bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarına karşı açılan davada verilen davanın reddi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair ... Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının Danıştay Yedinci Dairesinin 13/05/2025 tarih ve E:2022/4692, K:2025/1721 sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından,

bahsi geçen kısma ilişkin ortada davacı adına kesinleşmiş ve ödeme emri ile tahsil edilebilir bir kamu alacağından söz edilemeyeceği gerekçesiyle, temyize konu kararın, ödeme emrinin tahakkuk ettirilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile anılan vergi üzerinden hesaplanan gecikme faizi ve yargı harcının söz konusu vergiye isabet eden eden kısımları bakımından bozulması gerektiği, kararın ödeme emrinin tahakkuk ettirilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi ile anılan vergi üzerinden hesaplanan gecikme faizi ve yargı harcının söz konusu vergiye isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının ise onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan kararın, ödeme emrinin, özel tüketim vergisi, ziyaı cezası, gecikme faizi ve yargı harcının özel tüketim vergisine isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar sözü geçen hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak durumda görülmemiştir.

Kararın, ödeme emrinin, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ve yargı harcının katma değer vergisine isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasına gelince;

Dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, temyize konu karara dayanak olarak alınan İzmir Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrasının Dairemizin 13/05/2025 tarih ve E:2022/4692, K:2025/1721 sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından, bahsi geçen kısımla ilgili olarak davacı adına kesinleşmiş ve ödeme emri ile tahsil edilebilir bir hale gelmiş kamu alacağından söz edilemeyeceğinden, temyize konu kararın anılan hüküm fıkrasında hukuki isabet görülmemiştir.