Danıştay 7. Daire E.2023/1878 K.2024/4211

Dava konusu istem: Asıl amme borçlusu ... Madeni Yağ Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden tahsil edilemeyen 2011 yılının Haziran ayının (II). dönemi ile Ağustos ayının (I.) ve (II.) dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi ve gecikme faizlerinin tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda; olayda, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin, şirketin kanuni temsilcisinin ikametgah adresinde kızı ...'a 13/07/2017 tarihinde tebliğ edildiği, ...'ın, tebligat tarihinde 12 yaşında olduğu, şirketin kanuni temsilcisinin tebliğ tarihi itibariyle henüz 12 yaşında olan kızına yapılan tebliğin görünüş itibariyle 18 yaşından aşağı olmayan bir kimseye yapıldığının kabulünün mümkün olmadığı,

bu bakımdan, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleştiğinden bahsedilemeyeceğinden amme alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gerek inceleme ve tarhiyat, gerekse asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emri aşamalarında dava konusu edilmeyerek kesinleşen kamu alacağının, kanuni temsilci sıfatıyla davacıdan tahsili için düzenlenen dava konusu ödeme emrini, usul ve esas yönünden sakatlayacak bir durumun söz konusu olmadığı, hukuka uygun bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.