Danıştay 7. Daire E.2023/1882 K.2024/3331

Dava konusu istem:. Oto Kiralama Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, adı geçen şirketin paravan olarak kullanıldığı ve ithal edilen araçların organizasyon kapsamında bu şirket üzerinden özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiği, bu aşamadan sonra aracı satın alan.

Otomobil Emlak İnşaat Taahhüt Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası uyarınca müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, ancak ticaret sicilinden re'sen terkin edildiğinden bahisle 2012 yılının Mayıs ilâ Ağustos dönemleri için müteselsil sorumlu sıfatıyla anılan şirketin kanuni temsilcisi adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, … Oto Kiralama Ticaret Limited Şirketi tarafından ithalatçılardan bayilik sözleşmesine istinaden özel tüketim vergisi ödenmeden alınan araçların kendi adına tesciliyle vergiyi doğuran olayın meydana geldiği, bu aşamadan sonra aracı satın alan … Otomobil Emlak İnşaat Taahhüt Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 3. fıkrası kapsamında verginin ödendiğine dair belgeleri aramakla sorumlu olduğundan söz etmek hukuken mümkün olmadığından, anılan şirketin kanuni temsilcisi adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 17/10/2022 tarih ve E:2019/549, K:2022/3843 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.