Danıştay 7. Daire E.2023/3241 K.2024/4224

Dava konusu istem: : Davacı şirket adına, defter ve belgelerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2012 yılının Ocak, Mart ilâ Kasım aylarının muhtelif dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri, kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı şirket hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporunda yer verilen tespitler ile bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda yer alan hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirket tarafından üretildiği beyan edilen nihai mamüllerin %70'ten fazla petrol yağları ve bitümenli minarellerden elde edilen yağları içerdiği ve 27.10 tarife istatistik pozisyonunda yer aldığı anlaşıldığından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu,

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise, anılan maddede belirtilen şartların gerçekleşmediği ve cezayı gerektiren her bir eylem ile fail arasındaki bağlantının açıklıkla saptanması nedeniyle hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendinde verilmesi ve alınması icap eden faturanın verilmediğinin, alınmadığının veya düzenlenen faturada gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verildiğinin, vermeyen ve almayanların açıkça belirlenmesi yoluyla tespiti gerektiğine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.