Danıştay 7. Daire E.2023/3295 K.2024/3895

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden, 2016 yılının Haziran dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yapılan incelemeden, davacının sürücüsü olduğu araçla uygulama noktasında yapılan dur ihtarına uymayarak kaçtığı, akabinde aracı yol kenarına bırakarak kaçmaya devam ettiği, kolluk güçlerinin takibi üzerine yakalandığı, terk edilen araçta bandrolü bulunmayan, özel etiketi veya işareti olmayan, yabancı menşeili gümrük kaçağı tütün mamüllerinin ele geçirildiği, durumun çok sayıda kolluk görevlisi ile ihtirazı kayıt konulmaksızın davacı tarafından birlikte imzalanan 02/06/2016 tarihli tutanak ile kayıt altına alındığı;

öte yandan, davacı hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan açılan kamu davasında ... Asliye Ceza Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davacının mahkumiyetine karar verildiği, bu nedenlerle 4760 sayılı Kanun'un aradığı bulundurma fiilinin davacı nezdinde gerçekleştiğinden dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından hakkındaki ceza davası kesinleşmediğinden tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.