Danıştay 7. Daire E.2023/3533 K.2024/3119

Dava konusu istem: Hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile davacı tarafından ithal edilen 40 adet aracın paravan firmalar üzerinden özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiğinden bahisle 2012 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri, üç kat kesilen vergi ziyaı cezaları ile nihai tüketiciye sattığı 2 adet araç için ikmalen tarh edilen özel tüketim vergileri, bir kat kesilen vergi ziyaı cezaları ve bütün araçlar için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, davacının ithal ettiği araçları sattığı şirketler hakkında yapılan incelemeler sonucunda, gerçek bir faaliyetlerinin bulunmadığı ve paravan olduklarının görüldüğü, araçların satış tutarlarının çok altında tutarlarla özel tüketim vergisi beyannamelerinin verildiği,

söz konusu şirketlerin kendileri veya ortakları adına tescil ettirmekle özel tüketim vergisi matrahının aşındırılmasına sebebiyet verdiği araçları nihai tüketicilere sattığı, bu durumun sözü geçen paravan konumundaki bayilere gerçek bir satışın yapılmadığını, bu şirketlerce düzenlenen faturaların sahte olduğunu,

taşıtların esasında başka şahıslara satıldığını gösterdiğinin anlaşılması karşısında paravan şirketlere muvazaalı şekilde satış yapan ve sahte faturalarla durumu gizleyen davacı adına vergi ziyaı cezalarının üç kat kesilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Satışların gerçek olduğu, bayilerin fiillerinden kendilerinin sorumlu tutulamayacağı, işleme esas alınan vergi tekniği raporundaki tespitlerin soyut olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 29/11/2022 tarih ve E:2019/993, K:2022/4724 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.