Danıştay 7. Daire E.2023/3582 K.2024/4385

Dava konusu istem: Davacının 2013 yılı parfüm satışlarının sınırlı incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuyla, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli IV sayılı listede yer alan parfüm imalat ve teslimlerinde özel tüketim vergisi beyan etmediği ve ödemediği, satış faturalarında özel tüketim vergilerine yer vermediğinden bahisle 2013 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen tek kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen tek kat vergi ziyaı cezasına hasren yapılan incelemeden, tesis edilen işleme dayanak alınan vergi inceleme raporunda, davacının satışını gerçekleştirdiği parfümlerin sadece toptan pazarlamasını yapmadığı aynı zamanda imalatçı olduğu iddiasına dayanılmasına rağmen, bu hususla ilgili olarak rapor içeriğinde bir değerlendirmeye yer verilmediği,

davacının iş yerinde parfüm imal etmeye uygun koşulların mevcut olup olmadığı yönünde bir tespitte bulunulmadan parfüm satışı tutarından, 273.523,58-TL'lık özel tüketim vergisini ödemek suretiyle satın aldığı dökme parfüm tutarını mahsup ederek kalan 2.525.409,73-TL'lık satışa konu parfümün hem imalatçısı hem de satıcısı olduğu sonucuna ulaşıldığı; davacının satın aldığı ham maddeleri ne amaçla kullandığının araştırılmadığı, ham madde alışına mukabil satışının olmamasının imalat yaptığı sonucuna bağlandığı, olayda, re’sen tarhiyat nedenlerinin bulunduğu,

yasal defter ve belgelerdeki bilgilerin doğru olmadığı ve tarh işlemi yapılırken dayanılan sebeplerin gerçek ve hukuka uygun olduğu idarece ispatlanamadığından, eksik ve yetersiz inceleme neticesinde tesis edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 05/05/2023 tarih ve E:2020/2460, K:2023/2385 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.