Danıştay 7. Daire E.2023/3691 K.2024/1289

...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararının aleyhine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacının hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen inceleme raporuna istinaden, bir kısım motorin alımlarının belgesiz olduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 2018 yılının Haziran dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı hakkında düzenlenen ... tarihli ve... sayılı vergi tekniği raporu ve ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunda yer alan tespitlerin bir arada değerlendirilmesi sonucu; davacının bir kısım motorin alışlarını kayıt ve beyan dışı bıraktığını açıkça ikrar ettiği, yapılan kaydi envanter neticesinde toplam 2.012.220,94 litre (fark) motorin alışı olduğu, 4760 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca mal ve hizmetlere ait alış belgelerinin ibrazı için verilmesi gereken 10 günlük süreye ilişkin olarak,

davacı temsilcisinin "süre verseniz dahi tarafınıza herhangi bir belge sunmam mümkün değildir" şeklinde beyanda bulunması dikkate alındığında, Kanunda öngörülen sürenin verilmesinde hukuki yarar bulunmadığı buna göre davacının bir kısım motorin alımlarını belgesiz olarak yaptığı sonucuna ulaşıldığı,

anılan kaydi envanter dengesi çalışması neticesinde bulunan ve belgesiz olarak alışı yapıldığı tespit edilen motorin miktarının vergilendirme dönemlerine oransal dağılımı yapılarak bölünmesi ve dönemler itibariyle hesaplanan motorin miktarının da ilgili vergilendirme döneminde geçerli olan özel tüketim vergisi tutarının çarpılması suretiyle yapılan hesaplama ve matrah takdir yönteminin hukuka uygun olduğu, bir kısım akaryakıt alımını belgesiz gerçekleştirdiği belirlenen davacı şirket adına, tespit edilen matrah üzerinden tesis edilen özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı,

davacının vergilendirme ile ilgili ödevleri zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinin anlaşıldığı, anılan fiillerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde düzenlenmiş olduğu ve bu madde kapsamına girdiği, re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri üzerinden tek kat olarak kesilen vergi ziyaı cezasında da yasal isabetsizlik görülmediği,

dava konusu vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükmünün uygulanmasında, 13/01/2016 tarihinde tebliğ edilen vergi/ceza ihbarnamesi ile kesilen ve ihtilafsız kesinleşen 2013 yılının Mayıs dönemine ait vergi ziyaı cezasının esas alındığının anlaşıldığı,

belirtilen bu cezanın 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şekli uyarınca 2017 yılından itibaren 5 yıl içinde kesilen cezalarda tekerrüre esas alınabileceği, işbu davanın konusunu oluşturan vergi ziyaı cezasının 2018 yılına ilişkin olduğu dolayısıyla dava konusu edilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı fakat tekerrür hükümlerinin uygulanmasında esas alınan söz konusu vergi ziyaı cezası tutarının 57,41-TL olduğu dikkate alındığında davacının lehine olan 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle,

213 sayılı Kanun'un 339. maddesine eklenen, vergi ziyaına sebebiyet vermekten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere vergi ziyaı cezasının yüzde elli oranında artırılmak suretiyle uygulanması sırasında artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağına ilişkin düzenleme gereği dava konusu edilen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle %50 oranında artırılan kısmının 57,41-TL tutarını aşan kısımında hukuka uygunluk bulunmadığı,

57,41-TL tutarına isabet eden kısımında ise hukuka aykırılık bulunmadığından 2018 yılının Haziran dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi ile vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle %50 oranında artırılan bölümünün 57.41-TL'lik kısmı yönünden davanın reddine, 57,41-TL'yi aşan kısmı yönünden ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporu gereğince idarece re'sen tarh edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinde kanun ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.