Danıştay 7. Daire E.2023/561 K.2024/614

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ... tarih ve ... sayılı beyanname muhteviyatı eşya için yurt dışı gider olarak beyan edilen gözetim kıymeti farkı üzerinden ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işleme vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ile söz konusu vergilerin hesaplanacak faizi ile birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, faiz isteminin yasal faiz oranını aşan kısmına hasren incelemenin yapıldığı, fazla ödemeye konu serbest dolaşıma giriş beyannamesinin 24/07/2017 tarihinde tescil edildiği, vergilerin geri verilmesinde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faiziyle iade edilmesine ilişkin yasal değişikliğin ise 07/11/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği,

fazladan ödenen tutarın gümrük yükümlülüğünün başladığı beyannamelerin tescil tarihi itibarıyla, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iade edilmesinin gerektiği gerekçesiyle faiz isteminin yasal faiz oranını aşan kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiş; davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, vergilerin başvuru tarihinden değil, tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iade edilmesinin gerektiği; davalı idarece, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden kararın bozulmasının gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine, davalı idarenin temyiz isteminin ise reddine ve kararın onanmasına karar verilmesinin gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 07/12/2021 tarih ve E:2021/2271, K:2021/5426 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, davalı idare tarafından dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davacının temyiz istemine gelince;

Olayda, fazladan ödenen vergilerin idareye başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasının Dairemizin 07/12/2021 tarih ve E:2021/2271, K:2021/5426 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiş olması karşısında, kararın kesin hüküm halini alan faiz isteminin başlangıcı olarak idareye başvuru tarihinin esas alınmasına ilişkin kısmının bozulması istemiyle davacı tarafından temyizen ileri sürülen iddiaların incelenmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır.