Danıştay 7. Daire E.2023/762 K.2023/4164

Dava konusu istem: Madeni yağ imalatı ve satışı işi ile uğraşan davacı adına, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2012 yılının Ocak ilâ Nisan aylarının muhtelif dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılarak kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarına hasren incelemenin yapıldığı, Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine sunulan bilgi ve belgelerden, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısımlarına dayanak teşkil eden cezaların, 2009 yılı Temmuz ilâ Ekim dönemlerine ait ve 06/10/2010 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezaları olduğunun anlaşıldığı, bu durumda, 2010 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezaları nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 1. fıkrasının 7338 sayılı Kanun'la değişik şeklinde tekerrüre esas alınan cezaların, artırım tutarının kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yüksek olanından fazla olamayacağına ilişkin düzenleme ve lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki genel ceza hukuku ilkesi karşısında, davalı idare tarafından tekerrüre dayanak olarak gösterilen cezalardan tutar olarak en yüksek olan için tarhiyat sonrası uzlaşmaya gidilmesi sonucunda 15.000,00 TL olarak tahakkuk ettirildiği görüldüğünden,

dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan ceza tutarlarının 15.000,00 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılan ve 15.000,00 TL'ye isabet eden kısmı yönünden reddine, anılan tutarı aşan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, vergi inceleme elemanı tarafından yapılan incelemenin herhangi bir analize ve somut bir incelemeye dayanmadığı, varsayımına dayalı olarak inceleme yapıldığı, üretim ile ilgili salt matematiksel hesaplama yönteminin kullanıldığı, yeminli mali müşavir raporlarının göz ardı edildiği; davalı idarece, tekerrürün dayanağı olan cezanın 2009 yılının Ekim dönemine ait olduğu ve lehe yapılan düzenleme yürürlüğe girmeden önce cezanın kesinleştiği, dolayısıyla somut olayda lehe kanun hükmünün uygulanma imkanının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir. düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.