Danıştay 7. Daire E.2024/1777 K.2024/3772

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi inceleme raporu uyarınca, 2012 yılının Ocak dönemi için yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine; dosyanın incelenmesinden, davacı şirket hakkında tanzim olunan ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunda yer alan, 2009 ilâ 2012 yıllarına ilişkin olarak yapılan incelemede hemen her dönemde kayıtlara geçirilmemiş faturaların olduğu, mükerrer fatura kullanımının tespit edildiği, faturaların bir kısmının ibraz edilemediği, stokların negatif olduğu dönemlerin bulunduğu, 2009 ilâ 2011 yıllarında alıcı ve satıcıların büyük kısmı hakkında olumsuz tespitlerin mevcut olduğu yahut davacı ile aralarında ilişkinin tespit edildiği,

şirketin gerçek sahiplerinin, şirket ünvanında da yer aldığı üzere, ... ve ... (...) olduğu, banka hesap hareketlerinin ... adına yoğunlaştığı ve bu kişi tarafından yönlendirildiği, davacı ile ilişkili olduğu tespit edilen ... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti., ... Ltd. Şti., ... Nakliye Ltd.

Şti., ayrıca akrabalık ve ortaklık ilişkisi bulunan ..., ..., ..., ..., ..., ... adındaki kişilerin davacı şirketin gerçek ortakları olan ... ve ... tarafından yönlendirildiği, 2012 yılı yevmiye defterinde Mayıs ayından itibaren kayıt bulunmadığı, dönem başı stok miktarının belirtilmediği, sadece tutar gösterildiği, 2012 yılının Şubat dönemine ilişkin Üretim Tasdik Raporu düzenlenirken imalat için gereken malzemenin envanter bilgileri ve kimden alındığı ile satıcılar hakkında olumsuz tespit bulunup bulunmadığı yönünden herhangi bir araştırılma yapılmadığı, sadece akışkanlık düzenleyici müstahzar satın alındığı,

başka yardımcı malzeme alışının olmadığı, bu hususa raporda da değinilmediği, inceleme için ibraz edilen ... Ltd.

Şti'ye ait satış faturalarının defter kayıtlarının yapılmadığı, envanter dengesinde büyük uyumsuzlukların olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'ndan edinilen bilgilerden, gerçekleştirilen denetimlerin tamamına yakınında olumsuz tespitlerin yapıldığı ve alınan numuneler üzerinde yapılan analizlerin tamamına yakınının olumsuz sonuçlandığı, çalışan ve şoförlerden bazılarının on numara yağ satışı yapıldığını ifade ettikleri yönündeki tespitler doğrultusunda, davacının muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği ve bu satışlar için özel tüketim vergisi hesaplamadığı sonucuna varıldığından,

2012 yılının Ocak dönemine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin, 26/10/2021 tarih ve 31640 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle değişik hükmü uyarınca, "artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağı" kuralı ve lehe olan kanun hükmünün geçmişe yürüyeceği yönündeki ceza hukuku genel ilkesi karşısında, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan bölümünün 110.796,00-TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık,

aşan kısmında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan bölümlerinin 110.796,00-TL'nı aşan kısmının iptaline, kalan kısımlar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu amme alacaklarının düzeltme fişi ile terkin edildiği ve davanın konusuz kaldığı, 2012 yılında toptan alınan madeni yağların perakende olarak satıldığı, vergi tekniği raporunda yer alan iddiaların varsayımdan ibaret olduğu; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.