Danıştay 7. Daire E.2024/2370 K.2024/4012

Dava konusu istem: Davacının, yapılan aramada bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2015 yılının Ekim dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda; olayda, 24/10/2015 tarihli Arama Elkoyma Sayım Tespit ve Ek Savcı Görüşme Tutanağında, iş yeri sahibinin ... olduğu, yapılan arama sonucunda 280.000 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talimatları doğrultusunda şüpheli olarak ifadeleri alınacak şahısların arasında davacının adının da yer aldığı, diğer şüpheliler hakkında düzenlenen iddianamede ise ...'ın "suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu, söz konusu kaçak sigaraları kiraladığı depoya istiflemek için mahalleden tanıdığı,

aralarında davacının da bulunduğu şüphelileri çağırıp onların da gelmesiyle indirirken yakalandıkları'' yönünde beyanda bulunduğu, olayla ilgili olarak ...

Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında ceza yargılamasının devam ettiğinin görüldüğü, davalı idare tarafından davacının bulundurma fiilini işlediğine dair herhangi bir tespit yapılamadığı ve ele geçirilen belgesiz ve bandrolsüz kaçak sigara ile davacı arasında illiyet bağı kurulamadığından vergiyi doğuran olayın davacının şahsında gerçekleşmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.