Danıştay 7. Daire E.2024/2410 K.2024/3775

Dava konusu istem: POS cihazı kullanmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2009 yılının Ocak ilâ Aralık dönemlerine ilişkin olarak davacı adına re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine; dosyanın UYAP kayıtlarıyla birlikte incelenmesinden, dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı olan gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın reddi yolunda verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği; dolayısıyla, ikrazatçılık faaliyeti yürüttüğü hususunun mahkeme kararıyla sabit olduğu anlaşıldığından, davacı adına re'sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarında yasal isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Herhangi bir mükellefiyet kaydı bulunmayıp potansiyel mükellef durumunda oldukları, ikrazatçılık faaliyeti yaptıklarına yönelik somut bir tespitin mevcut olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.